Lampwork… mijn passie

Ik ben altijd geïnteresseerd geweest in kralen, maar had nooit gedacht dat ik ze ooit zelf zou gaan maken.

Zo’n 5 jaar geleden zag ik een advertentie op het internet voor een “workshop” glaskralen maken. Ik vroeg aan mijn dochter of ze zin had om met me mee te gaan… toen ze weigerde, besloot ik om het dan maar alleen te gaan doen. Eenieder die me kent weet hier al meteen dat het me menens was. Ik zou anders nooit in mijn eentje zoiets gaan doen. Dus de stoute schoenen aangetrokken en op pad voor een eendaagse “workshop” spelen met glas. En hoewel het nog niet meeviel, dat spelen met vloeibaar glas, was het een heerlijke dag met meerdere medecursisten. Aan het einde van die dag besloot ik dan ook om alle benodigdheden te kopen om deze hobby ook thuis te kunnen uitoefenen.

Dit was best een kostbaar risico, omdat de brander en alle bijbehorende spullen bij elkaar een flinke deuk in mijn portemonnee maakte. Ik kon tenslotte na die ene dag “spelen met glas” niet weten of ik dit leuk zou blijven vinden. Toen mijn man me op kwam halen zijn we op die zaterdagnamiddag nog op zoek gegaan naar een propaangas-fles. Daarna heeft het nog een aantal maanden geduurd voordat ik genoeg vertrouwen in mezelf had om eindelijk die bewuste brander te ontsteken.

Toen ik eindelijk de stoute schoenen had aangetrokken – met bibberende handen – kreeg de passie me te pakken en hij is ook nooit meer weggegaan. Tijdens die eerste maanden knapten er veel kralen… ik had op dat moment nog geen kiln en moest de kralen afkoelen in vermiculiet. Niet dat dat erg was, want het resultaat was nog niet zodanig dat de kralen het waard waren om te bewaren. Heb ik natuurlijk wel gedaan, want ik was er stiekem best trots op ook al waren ze niet rond en hadden ze scherpe randjes. Nee, het viel nog niet mee om een kraal rond te krijgen Ondanks de slechte resultaten heb ik volgehouden en gaandeweg werden de kralen ronder en vielen er ook steeds minder scherpe randjes te betreuren. Voorzichtig probeerde ik ook nieuwe technieken uit en het kralenforum was van onschatbare waarde… al die mensen die je passie begrepen en je van alle kanten wilden helpen. Het leek allemaal zoooo makkelijk, maar was het niet. Toen ik mijn kiln kreeg, bleven de kralen ook heel en dat stimuleerde me om nóg beter mijn best te doen.

Gelukkig werd ik ook steeds iets beter. Mijn kralen waren het nog lang niet waard om verkocht te gaan worden en eerlijk genoeg wilde ik dat ook nog niet. Ondanks al hun onvolkomenheden, waren ze me allemaal heel dierbaar. Ik heb dan ook nog steeds al die eerste kralen. Wél merkte ik dat ik een bepaalde stijl begon te ontwikkelen en het waren geen bloemetjes. Ik vond de organische kralen die ik op internet zag ontzettend mooi – een van mijn favoriete lampworkers was een Amerikaanse met het alias “NAOS”. Dit wilde en wil niet zeggen dat ik nooit kralen maak met bloemen… ik laat me leiden door mijn stemming en handen. De focal die u hierboven ziet is gemaakt in 2008 en niet in die beginperiode. Hier was ik dus al – op en af – zo’n 3 jaar bezig met kralen maken. Ik zeg op en af omdat er hele lange periodes zijn geweest waarin ik geen kralen heb gemaakt… niet omdat de passie weg was, maar omdat er in mijn leven dingen gebeurden die mij van het kralen maken afhielden.

In juni van 2007 volgde ik mijn eerste workshop van niemand minder dan Kimberly Affleck. Samen met een vriendin ging ik naar Hamburg om daar een tweedaagse workshop te volgen. Daar zag ik eens te meer dat ik nog maar aan het begin stond en nog heel veel te leren had. Sindsdien heb ik nog zo’n 6 workshops gevolgd bij andere “Grote” lampworkers en steeds leerde ik meer over het glas.

2 reacties

RSS met reacties TrackBack identificatie URI